MLC en SLC geheugen in solid state disks

Het Flash geheugen dat in solid state disks gebruikt wordt bestaat in twee varianten: Multi level Cell (MLC) en Single Level Cell (SLC). Er is geen fysiek verschil tussen de cellen van MLC en een SLC geheugen. Het verschil zit in de controller. Deze onderscheidt bij SLC geheugen twee spanningswaarden (hoog, laag) en bij MLC geheugen vier. Dit betekent dat de SLC 1 bit per cel op kan slaan en de MLC 2.

Single Level Cell

Multi Level Cell

Door de hogere opslagcapaciteit per cel zijn MLC's goedkoper te produceren. Dit maakt ze interessanter voor consumententoepassingen dan SLC's.

Het opslaan van 2 bits per cel heeft consequenties voor de prestaties van het geheugen. De controller moet vier spanningsniveau's onderscheiden in plaats van twee en dit kost meer tijd. Dit gaat ten koste van de toegangstijd. Hierdoor zijn SLC cellen vaak sneller dan MLC cellen.

SLC's gaan waarschijnlijk langer mee dan MLC's. Omdat een SLC maar twee spanningswaarden kent, is het spanningsverschil tussen de waarden groter dan bij een MLC. Dit maakt het voor de controller makkelijker om op lange termijn spanningen van elkaar te onderscheiden dan bij een MLC, die vier spanningswaarden kent en dus een kleiner verschil tussen de spanningen. Door de recente introductie van solid state disks is nog niet te zeggen hoe lang solid state disks eigenlijk mee gaan. Dat zal in de praktijk moeten blijken, alhoewel bijvoorbeeld Intel wel '5 jaar' heeft geroepen voor de X-serie van hun solid state disks.

Hoewel in 2008 niet alle SSDs voldeden aan de verwachtingen, hebben ze een aantal voordelen die er zeker in de toekomst voor moeten zorgen dat SSDs de markt overnemen van magnetische harde schijven.